فرق من وتو از این جا تا آسمونه           اونی که ما رو به هم میرسونه              فقط  این مرز جنونه                         نمی زارم دوباره طبع دنیا  تو رو ازم بگیره                  میدونم بر میگردی آخر این قصه شروعه           شاید ازم تو دلگیری         شاید باغصه درگیری         شاید تو میخوای که برگردی ولی مثل من تو پاییز وزمستونی           از این غربت دلگیرم         از این حس تنهایی         از این روزایی که بی تو  شده کابوس تنهاییم         بدون تا اون لحظه که قلبم بزنه برات ترانه میگم              شعر عشق من اینه که پیش تو  بمونم        منم ازغصه سر بردم لالایی های شبهامو     به این بی رحمی دنیا باگریه میخندیدم هنوزم میشه آدم شد اگه قلب من از سنگ بود هنوزم میشه داشت امید،  تا وقتـــــــــــــــــی که خدا باماست